سال 1361 بود. اوایل دوران ریاست جمهوری رهبر فعلی نظام و سالهای آغازین جنگ ایران و عراق. بجز شهر بوکان، تقریبا همه‌ی شهرهای کردستان در زیر چکمه‌ی گزمه‌های دیو بزرگتر به‌تلی از خاک بدل شده ‌بود. بزرگترها به‌ کوه ‌رفته ‌بودند، تا در آنجا برای نبرد با سپاه بیشمار دیو آماده ‌شوند. سیاه چالها پر بود از مردان و زنان، از دختران و پسران و حتی از کودکان کم سن و سال. شمار زیادی از آنان بعدا دسته‌دسته‌، توسط حکام شرع، محاکمه‌ و بیشتر آنان یا به‌ زندانهای طولانی در تبعید و یا به‌جوخه‌های اعدام سپرده ‌شدند. سالهای آغازین جنگ ایران و عراق بود. سفر آن زمان حجت الاسلام خامنه‌ای بعنوان رئیس جمهور اسلامی به‌ شهر مریوان و حضور او در روستای دزلی که ‌در جوار خاک عراق قرار دارد، شاید از چشم جاسوسان عراق پنهان نبوده ‌باشد، که ‌با حضور وی در منطقه‌، میگهای عراقی روستا را هدف آتش بمبهای خود قرار دادند و بجای او تلفات سنگینی بر جان و مال مردم وارد آوردند. اما رئیس جمهور از حادثه ‌جان سالم بدر برد. روز بعد از این حادثه در ‌تنها دبیرستان پسرانه ‌شهر، دبیرستانی که ‌پیشتر فرخی بود و با فتوای یورش توسط دیو بزرگتر به‌این شهر و شهرهای دیگر، به‌ دبیرستان طالقانی تغییر نام یافت؛ شاهد حضور رئیس جمهور بود.